سایه تورم بر بازار رنگارنگ نوشت افزار اصفهان/ خرید لوازم التحریر برای هر دانش آموز چقدر آب میخورد؟/ مشاهدات میدانی از بازار نوشت افزار اصفهان
تورمِ فزاینده، بازار رنگارنگ نوشتافزار اصفهان را زیر سایه سنگین خود برده و خرید ابتداییترین ملزومات مدرسه برای خانوادههای اصفهانی به چالشی جدی تبدیل شده است؛ چالشی که طبق مشاهدات میدانی، هزینهای حداقل دو میلیون تومانی برای هر دانشآموز بدون کیف، کفش، فرم و اقلام فانتزی بر دوش والدین میگذارد.
با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۶–۱۴۰۵، تب خرید نوشتافزار در بازارهای اصفهان بالا گرفته اما این تب، بیش از آنکه رنگ شوق داشته باشد، رنگ فشار اقتصادی به خود گرفته است. بررسیهای میدانی نشان میدهد که خرید سادهترین اقلام مورد نیاز دانشآموزان—از چند دفتر و خودکار گرفته تا یک جامدادی برزنتی و بسته ۱۲ رنگ مداد رنگی تولید داخل—در خوشبینانهترین حالت حداقل دو میلیون تومان هزینه دارد؛ رقمی که برای بسیاری از خانوادههای کارگری و کمدرآمد، سنگین و نگرانکننده است.
وقتی این عدد پایه را کنار حداقل دستمزد قانون کار یا مستمریبگیری قرار دهیم، روشن میشود که حتی «بوی کاغذ نو» نیز سهم قابل توجهی از درآمد ماهانه خانوادهها را پیش از شروع پاییز میبلعد. اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود؛ نوشتافزار از کارکرد ابزاری خود فاصله گرفته و به نمایشگاهی از فاصلههای اجتماعی بدل شده است. درست چند سانتیمتر آنطرفتر از اقلام ساده، قفسههایی پر از لوازم فانتزی قرار دارد: مدادرنگیهای استوانهای، پاککنهای ژلهای معطر، جامدادیهای چندلایه زیپدار، جعبههای آهنربایی و تبلتی، تراشهای برقی و قمقمههای کارتونی. خرید این اقلام چند میلیون تومان هزینه دارد؛ رقمی معادل یکسوم درآمد یک خانوار کمدرآمد برای تنها چند قلم وسیله تحصیلی.
در این میان، روایت خانوادهها نیز از فشار اقتصادی حکایت دارد. پدر یک دانشآموز که باید فهرست پیشنهادی مدرسه غیردولتی فرزندش را تهیه کند، میگوید: «امسال یکی از فرزندانم پیشدبستانی میرود و تاکنون حدود ۷ میلیون تومان برای خرید لوازمالتحریر هزینه کردهام.»
مشتری دیگری که همراه دو فرزند مقطع ابتدایی و متوسطه در حال خرید است، میگوید: «امسال لوازمالتحریر خیلی گران شده و خرید آن از توان خانواده خارج است.»
شهروند دیگری که سه فرزند دانشآموز و دانشجو دارد نیز میگوید: «هزینه شهریه، نوشتافزار، فرم مدرسه، کیف و کفش بسیار زیاد است. شغلم کارگری است و پرداخت این هزینهها در کنار مخارج زندگی واقعاً سخت است.»
