گزارشی از هزینههای نجومی کلاسها و تفریحات تابستانی در اصفهان/ بهدلیل تورم و گرانی، بسیاری از کودکان و نوجوانان اصفهانی از تفریح و آموزش مناسب در سه ماه تابستان محروم ماندهاند.
در اصفهانِ امروز، شهری که در هر گوشهاش از چهارباغ تا ملکشهر و سپاهانشهر تابلوهای رنگارنگ کلاسهای تابستانی دیده میشود، بسیاری از دانشآموزان حتی از سادهترین فرصتهای تفریح و آموزش محروماند.
سه ماه تابستان، که باید زمان رشد، یادگیری و تخلیه انرژی نوجوانان باشد، برای تعداد زیادی از خانوادهها به فصل کلافگی، سردرگمی و بیبرنامگی اجباری تبدیل شده است.
از کودکی شنیدهایم که «وقت طلاست»، اما این روزها در اصفهان، طلا بودن وقت فقط برای کسانی معنا دارد که توان پرداخت هزینههای نجومی کلاسها را دارند. کارشناسان تربیتی بارها هشدار دادهاند که مدیریت درست اوقات فراغت، بهویژه در سنین نوجوانی، میتواند آینده فکری و جسمی بچهها را تغییر دهد؛ اما خانوادههایی که قصد ثبتنام فرزندانشان در کلاسهای مهارتی، هنری یا ورزشی را دارند، در همان قدم اول با دیوار بلند گرانی روبهرو میشوند.
هزینه استخر، فوتبال، نقاشی، موسیقی، رباتیک یا حتی یک کلاس زبان ساده، در بسیاری از مراکز اصفهان به حدی بالا رفته که بخش بزرگی از خانوادهها حتی فکرش را هم نمیتوانند بکنند. نتیجه روشن است:
دانشآموزانی که باید در مسیر یادگیری و رشد باشند، ناچارند تابستان خود را با تلویزیون، فضای مجازی، بازیهای رایانهای یا پرسهزدنهای بیهدف در پارکها بگذرانند.
این وضعیت فقط یک مشکل خانوادگی نیست؛ یک هشدار اجتماعی است. افزایش آسیبهای اجتماعی، کاهش سن مصرف سیگار و مواد، و شکلگیری رفتارهای پرخطر، همه از پیامدهای مستقیم همین بیبرنامگی تحمیلی است.
تورم بیسابقه سالهای اخیر نهتنها سفرهای باکیفیت را از سبد خانوادهها حذف کرده، بلکه سهم کلاسهای آموزشی و تفریحی را هم به حداقل رسانده یا کاملاً صفر کرده است.
در حالی که تفریح و آموزش از حقوق اولیه هر دانشآموز است، امروز در همین اصفهانِ پر از تابلوهای «کلاس تابستانی»، هزاران دانشآموز حتی از یک کلاس ساده محروماند؛ محرومیتی که نه از بیعلاقگی، بلکه از ناتوانی اقتصادی میآید.
